31 december: een eindpunt dat vooral een komma is
Het is weer zover. Het einde van het jaar. Tijd voor lijstjes, terugblikken en zinnen die beginnen met 'Als ik eerlijk ben...".
LinkedIn stroomt vol met dankbaarheid, lessen en foto's van besneeuwde wandelingen die suggereren dat iedereen het afgelopen jaar diepzinnig heeft verwerkt.
En ergens hoort dat ook zo. Het afsluiten van het jaar nodigt uit tot reflectie.
De mythe van het kantelpunt
Maar laten we eerlijk zijn: is 31 december echt zo'n kantelpunt?
Objectief gezien is het niet meer dan een etmaal dat overgaat naar de volgende.
Vandaag naar morgen.
De zon komt op, de agenda vult zich weer, en de wereld draait door met dezelfde complexiteit als gisteren. De problemen verdwijnen niet automatisch om middernacht, en goede voornemens hebben geen ingebouwde garantie tot succes (statistisch gezien zelfs het tegenovergestelde).
Waarom we toch massaal meedoen
Toch doen we massaal mee aan dat collectieve moment van melancholie.
Misschien omdat we behoefte hebben aan afronding. Of aan betekenis. Of gewoon aan een excuus om even stil te staan in een wereld die meestal 'door!' roept.
Het interessante is: reflectie hoeft helemaal niet te wachten op een nieuw jaartal. In organisaties weten we dat ook. Leren, bijstellen en ontwikkelen zijn geen jaarlijkse rituelen, maar doorlopende processen.
De meest waardevolle inzichten ontstaan vaak op een willekeurige dinsdag in maart, niet perse tussen oliebollen en vuurwerk.
Van eindstreep naar pauzeknop
Misschien is dat wel de relativering die het einde van het jaar ons kan bieden. Niet dat het een magisch moment is waarop alles verandert, maar een vriendelijk herinneringspunt. Een pauzeknop. Geen eindstreep, eerder een komma in een doorlopend verhaal.
Dus ja, kijk gerust terug. Wees trots, mild of kritisch. Maar voel vooral niet de druk dat alles 'af' moet zijn omdat de kalender dat suggereert.
Morgen is namelijk gewoon weer een dag.
En dat is eigenlijk best geruststellend.
En toch: vooruitkijken mag
En tegelijk - laten we ook eerlijk zijn - kijk ik wel degelijk uit naar het nieuwe jaar.
Niet omdat alles ineens volledig anders wordt, maar omdat een nieuw begin ruimte geeft.
Nieuwe plannen, nieuwe energie, nieuwe mensen leren kennen, nieuwe gesprekken.
Geen blanco blad, maar wel een frisse alinea.
Dus proost op morgen.
Op alles wat doorloopt én op alles wat mag ontstaan.
Het nieuwe jaar komt eraan. En daar heb ik heel veel zin in!
Enthousiaste groet, Crista